2012, Kesz Valdez (13), Filippijnen
Op de Filippijnen was het leven zwaar voor Kesz en zijn familie. Toen hij nog maar 2 jaar oud was, werd Kesz door zijn gewelddadige vader op pad gestuurd om afval te verzamelen om geld te verdienen. Toen hij 4 jaar oud was, liep hij van huis weg en belandde hij op straat. Hij probeerde op de vuilstortplaats te overleven door afval te verzamelen en kreeg geen kans om naar school te gaan.Op een dag raakte Kesz ernstig gewond toen hij op de vuilstortplaats in een brandende afvalberg viel. Een maatschappelijk werker hielp Kesz en bracht hem naar het ziekenhuis. Vanaf dat moment zorgde de maatschappelijk werker voor Kesz en werd hij zijn wettelijke voogd. Voor het eerst in zijn leven had Kesz genoeg te eten en kleding, ging hij naar school en voelde hij zich veilig.Kesz: „Door in het vuur te vallen raakte ik ernstig gewond… maar het is ook mijn redding geweest. Vroeger wist ik er niets van; ik dacht dat het volkomen normaal was om etterende wonden aan je voeten te hebben. Sinds ik hier ben komen wonen, heb ik veel geleerd.”
De handelingen van Kesz
Kesz is de kinderen die hij achterliet op de straten van Cavite City nooit vergeten. Op zijn zevende verjaardag besloot hij cadeautjes aan de straatkinderen te geven in plaats van zelf iets te vragen. Hij vroeg of er slippers aan de straatkinderen konden worden uitgedeeld, zodat ze zich niet langer aan hun voeten zouden snijden.
Zo ontstond ‘Gifts of Hope’. Het was de eerste stap in zijn inzet voor de rechten van kinderen. Hij bracht de straatkinderen dozen vol hoop en geluk, gevuld met speelgoed, snoep en kleding. Zijn ‘Gifts of Hope’ inspireerde vele anderen om mee te doen, en het is uitgegroeid tot een jaarlijks terugkerend evenement. Hoewel ze de eerste keer ‘slechts’ zeven dozen uitdeelden, kan C3 nu elk jaar bijna duizend dozen uitdelen.
In 2006 richtte Kesz zijn eigen organisatie op: Championing Community Children (C3). Een organisatie die niet alleen ‘Gifts of Hope’ uitdeelt, maar ook voorlichting geeft over kinderrechten, voeding en hygiëne. Door zijn eigen ervaringen weet Kesz precies welke informatie en benodigdheden straatkinderen nodig hebben om te overleven.
De straatkinderen leven op vuilnisbelten en in open riolen, lijden grote honger en hebben geen toegang tot gezondheidszorg. Ze zijn kwetsbaar voor ziekten en infecties. Kesz is zich hiervan bewust en maakt er dan ook een prioriteit van om straatkinderen te leren hoe ze zich schoon kunnen houden, hun tanden kunnen poetsen en hun wonden kunnen verzorgen. Om een groot en blijvend effect te sorteren, worden de kinderen opgeleid om elkaar te onderwijzen. Op deze manier wordt het netwerk van binnenuit uitgebreid.
"Straatkinderen moeten gezond zijn om hun dromen te kunnen verwezenlijken"
- KESZ VALDEZ, WINNAAR VAN DE INTERNATIONALE KINDERVREDESPRIJS 2012
Help jonge changemakers zoals Kesz
Ergens ter wereld komt een jongere op voor anderen. Jouw steun zorgt ervoor dat hun stem verder reikt en hun invloed toeneemt.