Ontdek het verhaal achter 20 jaar impact
Een persoonlijke terugblik van Marc Dullaert, oprichter en voorzitter van KidsRights, over hoe een simpele vraag in 2004 leidde tot de oprichting van de Internationale Vredesprijs voor Kinderen en een wereldwijde beweging die ook vandaag nog de stemmen van jonge veranderaars kracht bijzet.
Herfst 2004
Het was in de herfst van 2004 op Schiermonnikoog, Nederland.
Op een avond werd in het nieuws de nieuwe winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede bekendgemaakt. Diezelfde avond was er ook een televisieverslag over Iqbal Masih, een dappere Pakistaanse jongen die zich had verzet tegen kinderarbeid en daarvoor op twaalfjarige leeftijd met zijn leven had moeten betalen.
Mijn vrouw en ik vroegen ons af: waarom is er geen Nobelprijs voor de Vrede voor kinderen?
Na vele reizen over verschillende continenten heen ben ik tot het besef gekomen dat kinderen niet alleen kwetsbaar zijn, zoals vaak wordt gedacht, maar dat ze ook over een enorme kracht beschikken en echte verandering teweeg kunnen brengen. Er was behoefte aan een platform waar ze hun boodschap konden delen en gehoord konden worden. Die avond ontstond het idee voor de Internationale Vredesprijs voor Kinderen.
Ik ben op zoek gegaan naar steun voor dit idee bij de Nobelprijswinnaars voor de Vrede, verenigd in de Wereldtop van Nobelprijswinnaars voor de Vrede, onder leiding van Michail Gorbatsjov. Hij was diep geraakt toen ik hem vroeg wat hij van zijn kleinkinderen kon leren. Daardoor begreep hij onmiddellijk het doel van de Internationale Vredesprijs voor Kinderen.
In november 2005, tijdens de top van Nobelprijswinnaars voor de Vrede in het Capitool in Rome, werd de eerste Internationale Vredesprijs voor Kinderen uitgereikt aan Nkosi Johnson, die zich inzette voor de rechten van kinderen met hiv en aids.
Sindsdien laten jaar na jaar steeds meer mensen over de hele wereld zich inspireren door de moedige verhalen van winnaars zoals Om Prakash, die zich verzette tegen kinderslavernij, Thandiwe, die streed voor het recht op onderwijs in haar land, en Chaeli, die opkwam voor de rechten van kinderen met een beperking.
Niet alleen nam het aantal genomineerden elk jaar toe, maar ook de impact werd steeds groter. Regeringsleiders verwelkomden de winnaars van de Internationale Vredesprijs voor Kinderen uit hun land en er werden wetswijzigingen doorgevoerd ter bevordering van de rechten van kinderen. De Internationale Vredesprijs voor Kinderen bereikte en raakte honderden miljoenen mensen.
De inmiddels wereldberoemde prijs had ook een schaduwkant. De nominatie van Malala uit Pakistan bleek een van de redenen te zijn waarom ze een doelwit werd. Haar schooldirecteur nomineerde haar, toen nog een onbekend meisje, met een eenvoudige brief. Uiteindelijk durfden we haar de Kinder-Vredesprijs niet toe te kennen uit bezorgdheid voor haar veiligheid. Wie had kunnen vermoeden wat er later zou gebeuren? De nominatie, die haar in de schijnwerpers zette, droeg mede bij aan de aanslag op haar leven.
"HEY JULLIE OUDE JONGENS, LUISTER NAAR DE KINDEREN EN ONDERNEEM ACTIE"
- DESMOND TUTU, EERESCHAMPOEN VAN KIDSRIGHTS
“Hé, jullie oudjes, luister naar de kinderen en onderneem actie,” zei Desmond Tutu tijdens de uitreiking van de Internationale Vredesprijs voor Kinderen in de Ridderszaal. In 2008 werd hij beschermheer van de Internationale Vredesprijs voor Kinderen.
Ik herinner me nog goed onze eerste ontmoeting in 2002 in zijn bescheiden kantoor in Johannesburg. Toen ik hem vertelde over mijn plannen om KidsRights op te richten, luisterde hij aandachtig en zei hij met zijn prachtige Afrikaanse stem: „Aaah, je wilt de stemlozen een stem geven.”
Zelfs na al die jaren ben ik er nog steeds vast van overtuigd dat kinderen de wereld kunnen veranderen, precies zoals de prachtige afbeelding van de Vredesprijs voor Kinderen laat zien.
Ondertussen is het beeldje van de Kinder-Vredesprijs, „The Nkosi“ – genoemd naar de eerste winnaar van de Kinder-Vredesprijs, Nkosi Johnson – uitgegroeid tot een krachtig symbool dat door kinderen en volwassenen uit allerlei culturen wordt herkend. Het beeldje toont een kind dat letterlijk de wereld in beweging brengt. Het is ontworpen door mijn vrouw, Inge Ikink.
Herfst 2014
Ondertussen is het herfst 2014. Ik hoor op de radio dat Malala, samen met Kailash Satyarthi, de Nobelprijs voor de Vrede heeft gewonnen. Mijn ogen vullen zich met tranen en ik pak meteen de telefoon om hen te feliciteren. Wat fantastisch.
Samen met Kailash heeft KidsRights sinds 2005 letterlijk duizenden kinderen uit de kinderslavernij bevrijd. Onze laatste reddingsactie vond plaats in mei 2014. Ik zie nog steeds de verbijsterde kinderen voor me die uit de benauwde werkplaatsen tevoorschijn kwamen, niet in staat te geloven dat ze eindelijk vrij waren.
Kort voor de radio-aankondiging zaten we bij Malala thuis rond de tafel en spraken we over alles wat er sinds haar nominatie was gebeurd, en over onderwijskansen voor meisjes, die we nu helpen realiseren via het Children’s Peace Prize Project Fund in Pakistan.
Marc Dullaert
Voorzitter en oprichter van de KidsRights Foundation.