2013, Malala Yousafzai (16), Pakistan

Malala nam deel aan een vredesmars die door haar school was georganiseerd en was te gast in een Urdu-talkshow van de BBC. „Ik was ontzettend opgewonden,” zei ze, „omdat ik wist dat iedereen in Pakistan me kon horen, maar juist daarom zei ik: hoe durven de Taliban mij mijn fundamentele recht op onderwijs af te nemen?” Op dat moment begon ze een blog te schrijven voor de BBC. Onder een pseudoniem beschreef ze haar passie voor leren en de onderdrukking door de Taliban. Haar blog was een inspiratiebron voor velen.

Malala werd in 2011 genomineerd voor de Internationale Kindervredesprijs, als erkenning voor haar moed om op te komen voor het recht op onderwijs voor elk meisje. Ze won de prijs niet, maar inmiddels was ze een wereldberoemdheid geworden, die overal ter wereld werd uitgenodigd om te spreken. In oktober 2012 stapten gewapende Taliban-strijders in haar schoolbus, identificeerden Malala en schoten haar in het hoofd.

Malala werd naar het Verenigd Koninkrijk gebracht, waar ze herstelde van de aanslag en bij haar familie verbleef. In 2013 ontving ze de Internationale Kindervredesprijs en kreeg ze een staande ovatie in Den Haag. Haar vastberadenheid werd hierdoor nog sterker. „Na de aanslag“, zei ze, „had ik maar twee opties: stoppen of mijn missie voortzetten. En ik besloot door te gaan. Dat is de enige manier waarop ik het kan zien; zelfs de dood ondersteunt mijn missie en ik mag niet meer bang zijn.“